Laser tattoo verwijdering wordt afgeraden tijdens zwangerschap, bij actieve huidinfecties, verse zonnebrand en bij recent gebruik van isotretinoïne. Ook bij een verhoogde kans op littekenvorming (keloïd) is extra voorzichtigheid geboden.

Direct na de behandeling kan de huid rood en gezwollen zijn of lichte korstvorming vertonen; dit verdwijnt meestal binnen enkele dagen tot twee weken. Tijdelijke pigmentveranderingen komen soms voor, blijvende verkleuring of littekens zijn zeldzaam bij correcte uitvoering.

Zwarte inkt reageert het beste op laserbehandeling omdat het licht over een breed spectrum absorbeert. Rood is redelijk goed te behandelen, terwijl groen, geel en wit tot de moeilijkst te verwijderen kleuren behoren.

Doorgaans wordt een interval van 6 tot 8 weken tussen behandelingen aangehouden, zodat de huid kan genezen en het lichaam de losgemaakte inktdeeltjes kan afvoeren. Te vroeg opnieuw behandelen kan het resultaat juist vertragen.

De meeste klanten omschrijven het gevoel als een felle prik, vergelijkbaar met het terugschieten van een elastiekje tegen de huid. Voor gevoelige gebieden kan een verdovende crème worden gebruikt om het comfortabeler te maken.

Gemiddeld zijn ongeveer 10 behandelingen nodig (bereik 3 tot 20), afhankelijk van de inktkleur, diepte en of de tatoeage door een amateur of professional is gezet. Amateurtatoeages vervagen vaak sneller dan professionele tatoeages.

Bij laser tattoo verwijdering wordt met een pico- of Q-switch laser de inkt in de huid in kleine deeltjes uiteengebroken. Het lichaam ruimt deze deeltjes vervolgens via het lymfestelsel op, waardoor de tatoeage geleidelijk vervaagt.